Pool و LUN در استوریج های HPE چیست و چه کاربردی دارند؟

Pool و LUN در استوریج های HPE

Pool و LUN در استوریج‌های HPE دو لایه اصلی منابع ذخیره‌سازی منطقی هستند: Pool مجموعه‌ای از دیسک‌های فیزیکی (یا فضای مجازی‌شده) است که به‌صورت گروهی مدیریت می‌شود و LUN حجمی منطقی است که از این Pool به سرورها و برنامه‌ها تخصیص می‌یابد. برای استفاده از این ساختار، ابتدا دیسک‌ها را در قالب یک Pool با سطح RAID مشخص تعریف می‌کنید، سپس از فضای آن LUN می‌سازید و از طریق Presentation یا Export به هاست‌های هدف معرفی می‌کنید. این مدل که در خانواده‌هایی مانند استوریج 3PAR و استوریج HP با названияهای CPG و Virtual Volume شناخته می‌شود، تخصیص ظرفیت را انعطاف‌پذیر می‌کند.

برای اطلاعات بیشتر درباره استوریج SAN اچ پی و ساختار Pool و LUN، ادامه این مقاله را بخوانید.

مفهوم Pool در استوریج HPE چیست؟

Pool در استوریج HPE مجموعه‌ای از فضای ذخیره‌سازی است که چندین دیسک فیزیکی را زیر یک ساختار مدیریتی واحد می‌آورد. وقتی دیسک‌ها را به یک Pool اضافه می‌کنید، آرایه آن‌ها را بر اساس سطح RAID انتخابی (مثلاً RAID 1، RAID 5 یا RAID 6) سازمان‌دهی می‌کند و نتیجه، یک فضای مشترک و محافظت‌شده است که می‌توان از آن حجم‌های منطقی ساخت.

مزیت اصلی این لایه تجمیعی، جدا شدن مدیریت منابع از سخت‌افزار است. افزودن دیسک جدید به Pool، کوچک‌سازی یا گسترش آن و تغییر سطح خدمات، بدون توقف دسترسی هاست‌ها به LUN‌های موجود انجام می‌شود. در نتیجه، برنامه‌ریزی ظرفیت به‌جای تصمیم‌گیری برای هر دیسک، در سطح یک منبع واحد انجام می‌گیرد.

در آرایه‌های مختلف HPE این مفهوم با نام‌های متفاوتی ظاهر می‌شود: در استوریج MSA از Disk Group و در 3PAR و Primera از CPG (Common Provisioning Group) استفاده می‌شود. مقایسه کامل این خانواده‌ها را در مقاله مقایسه استوریج‌های MSA، 3PAR و Nimble اچ پی بررسی کرده‌ایم؛ در ادامه به جزئیات هر یک می‌پردازیم.

Pool و LUN در استوریج های HPE؛ مدیریت LUN در استوریج‌های HPE

مفهوم LUN در استوریج HPE چیست؟

LUN مخفف Logical Unit Number است؛ عددی که برای شناسایی یک واحد منطقی ذخیره‌سازی در پروتکل‌های مبتنی بر SCSI مانند Fibre Channel و iSCSI به کار می‌رود. اگرچه از نظر فنی LUN فقط یک شماره شناسایی است، در عمل معمولاً به خود حجم منطقیِ ساخته‌شده از Pool نیز LUN گفته می‌شود؛ کاربردی که در گفتگوی روزمره ادمین‌ها رایج است و تعریف رسمی Logical Unit Number در ویکی‌پدیا نیز به همین نکته اشاره دارد.

در استوریج HPE، LUN حجمی است که از فضای Pool تأمین می‌شود و به یک سرور یا ماشین مجازی خاص تخصیص می‌یابد. سیستم‌عامل هاست، این LUN را مانند یک دیسک محلی می‌بیند، پارتیشن‌بندی و فایل‌سیستم خود را روی آن می‌سازد و کاملاً مستقل از سایر LUN‌ها عمل می‌کند. این جداسازی، مبنای مدیریت چندکاربری (Multi-tenancy) در آرایه‌های سازمانی است.

یک الگوی رایج در محیط‌های دیتابیس، تفکیک LUN‌ها بر اساس نقش است: یک LUN برای فایل‌های دیتا، یک LUN برای فایل‌های لاگ تراکنش و در صورت نیاز LUN جداگانه برای TempDB یا بکاپ. این تقسیم‌بندی امکان تعیین سیاست‌های متفاوت عملکرد و حفاظت برای هر بخش را فراهم می‌کند.

نحوه تخصیص LUN از Pool در استوریج HPE

فرآیند کلی تخصیص LUN از Pool در همه خانواده‌های HPE مشابه است، اما ابزار و نام مراحل متفاوت است. در ادامه ابتدا روال عمومی و سپس نمونه‌های مشخص هر خانواده را می‌بینید.

مراحل کلی تخصیص LUN

  1. ساخت Pool یا Disk Group: دیسک‌های فیزیکی را انتخاب و سطح RAID را تعیین کنید. ظرفیت قابل استفاده Pool پس از کسر سهم Parity یا Mirroring محاسبه می‌شود.
  2. ساخت LUN یا Volume: اندازه حجم را تعیین کنید. برخی خانواده‌ها تخصیص Thin (مصرف تدریجی فضا) و برخی Thick (رزرو کامل) را پشتیبانی می‌کنند.
  3. معرفی به هاست (Presentation/Masking): LUN را به WWN هاست‌های FC یا IQN هاست‌های iSCSI نگاشت کنید. بدون این مرحله، هاست حجم را نمی‌بیند.
  4. شناسایی و استفاده در سیستم‌عامل: در هاست، دیسک جدید را Rescan کرده، فایل‌سیستم یا Volume Group بسازید.

ساخت Disk Group و Volume در استوریج MSA

در MSA، از رابط وب Management Console بخش Configuration و زیربخش Disk Groups استفاده می‌شود. با انتخاب دیسک‌ها و تعیین سطح RAID، Disk Group ساخته می‌شود و سپس با دکمه Add Volume می‌توان LUN با شناسه مشخص تعریف و در مرحله بعد به هاست‌های تعریف‌شده در بخش Hosts نگاشت کرد. شناسه LUN (LUN ID) عددی است که هاست دیسک را با آن می‌بیند و باید در هر هاست یکتا باشد.

ساخت CPG و Virtual Volume در 3PAR و Primera

در این خانواده‌ها، ابتدا CPG با مشخصه‌های RAID و نوع فضای مورد نیاز (fc, nl, ssd) ساخته می‌شود و سپس Virtual Volume از آن تأمین می‌گردد. برای بازبینی وضعیت Pool‌ها و حجم‌های موجود، CLI استوریج دستورهای نمایشی دارد؛ مثلاً در محیط آزمایشگاهی می‌توانید وضعیت CPGهای تعریف‌شده را بررسی کنید:

نمونه کد
showcpg
showvv -cpg <CPG_Name>

دستور اول فهرست CPGها با مشخصه‌های RAID و مصرف فضا را نمایش می‌دهد و دستور دوم حجم‌های متعلق به یک CPG مشخص را فهرست می‌کند. برای ساخت و نگاشت حجم، از رابط SSMC (StoreServ Management Console) نیز می‌توان استفاده کرد که مراحل تعریف CPG، Volume و Host Set را به‌صورت گرافیکی هدایت می‌کند. هرگونه دستور تغییردهنده را پیش از اجرا در محیط عملیاتی، حتماً در لابراتوار تست کنید.

Pool و LUN در استوریج های HPE؛ تخصیص منابع ذخیره‌سازی در استوریج HPE

TPD و Provisioning در Nimble و Alletra

در آرایه‌های Nimble و Alletra 5000/6000 که با مدیریت لمس‌محور HPE ارائه می‌شوند، مفهوم Pool در قالب Performance Policy و Resiliency Policy پیاده شده است. هنگام ساخت Volume، سیاست عملکرد (مانند High Buddy یا Double Parity) انتخاب می‌شود و فضا از استخر مشترک آرایه تأمین می‌گردد. این رویکرد، انتخاب سطح حفاظت را به‌جای ادمین، به سیاست‌های از پیش تعریف‌شده واگذار می‌کند.

تفاوت پیاده‌سازی Pool و LUN در MSA، 3PAR و Primera

شناخت تفاوت‌های خانواده‌ها برای طراحی درست ضروری است. در MSA که آرایه‌ای میان‌رده است، Disk Group مستقیماً روی مجموعه‌ای از دیسک‌های مشخص ساخته می‌شود و ظرفیت و عملکرد LUN به همان دیسک‌ها محدود می‌ماند؛ در واقع همه LUNهای یک Disk Group از همان مجموعه فیزیکی تغذیه می‌شوند.

در مقابل، در 3PAR و Primera معماری_chunklet_ محور است: هر دیسک به قطعات کوچک تقسیم و در سراسر آرایه پخش می‌شود. در نتیجه یک CPG به‌صورت چرخشی از همه دیسک‌های هم‌نوع بهره می‌برد و توزیع بار به‌صورت خودکار متعادل می‌شود. این تفاوت ساختاری، دلیل اصلی مقیاس‌پذیری بالاتر 3PAR در محیط‌های چندکاربرده است.

نکته عملی مهم، قابلیت Thin Provisioning است: در 3PAR/Primera حجم‌های Thin به‌صورت پیش‌فرض هستند و فضا هنگام نوشتن داده تخصیص می‌یابد. این یعنی مجموع اندازه LUNها می‌تواند از ظرفیت فیزیکی Pool بزرگ‌تر باشد؛ بنابراین پایش مرتب مصرف واقعی و تنظیم هشدار آستانه، بخشی از وظایف ادمین است تا از پر شدن ناگهانی Pool جلوگیری شود.

بهینه‌سازی کارایی، مقیاس‌پذیری و QoS

یکی از دلایل محبوبیت معماری Pool/LUN، امکان اعمال سیاست‌های متفاوت روی هر حجم است. در 3PAR و Primera می‌توان برای هر Virtual Volume یا Host Set حد IOPS و پهنای باند تعریف کرد تا یک هاست پرتقاضا، منابع مشترک را قربانی نکند. به این ترتیب، دیتابیس حساس و بارهای تست روی یک آرایه واحد، بدون مزاحمت برای هم زندگی می‌کنند.

در محیط‌های مجازی‌سازی، الگوی رایج تخصیص LUNهای مجزا برای گروه‌های کاری متفاوت است: یک LUN برای ماشین‌های مجازی ویندوزی، LUN جدا برای لینوکسی‌ها و LUN مستقل برای Repository بکاپ. این جداسازی علاوه بر ساده‌سازی مدیریت دسترسی، مسیر مهاجرت و ارتقای هر گروه را مستقل نگه می‌دارد.

گسترش ظرفیت نیز در این معماری ساده است: افزودن دیسک به Pool موجود معمولاً بدون اختلال انجام می‌شود و آرایه‌های پیشرفته مانند 3PAR با قابلیت Adaptive Optimization حتی می‌توانند داده‌های پرترافیک را به‌صورت خودکار روی لایه SSD جای‌دهی کنند؛ کاری که در سیستم‌های سنتی مبتنی بر RAID دستی، نیازمند بازسازی کامل آرایه بود.

LUN Masking و کنترل دسترسی هاست‌ها

ساخت LUN بدون معرفی به هاست بی‌فایده است. فرآیند LUN Masking تعیین می‌کند کدام هاست‌ها اجازه دیدن کدام LUN را داشته باشند و طبق تعریف LUN Masking در ویکی‌پدیا، این سازوکار در سطح کنترلر استوریج یا HBA پیاده می‌شود و عمدتاً برای محافظت از سرورهای دیگر در برابر دسترسی ناخواسته به کار می‌رود.

مثال کاربردی: سرورهای ویندوزی در برخی شرایط روی دیسک‌های قابل مشاهده برچسب حجم ویندوزی می‌نویسند؛ اگر LUNهای سرور لینوکسی به آن‌ها قابل دسترس باشد، ممکن است داده‌ها خراب شوند. با Mask کردن صحیح، هاست ویندوزی اصلاً متوجه وجود آن LUNها نمی‌شود و احتمال خرابی از بین می‌رود.

در کنار LUN Masking، در سمت SAN با FC Zoning و در iSCSI با ACL و CHAP نیز کنترل دسترسی انجام می‌شود. این لایه‌ها مکمل یکدیگرند: Zoning تعیین می‌کند چه هاستی به چه پورت استوریج وصل شود و Masking تعیین می‌کند از بین LUNهای قابل دسترس، کدام‌ها واقعاً به هاست ارائه شوند.

پرسش‌های متداول درباره Pool و LUN در استوریج های HPE

آیا می‌توان یک LUN را به چند هاست ارائه داد؟

بله، اما فقط زمانی که خوشه‌بندی در سطح سیستم‌عامل (مانند MSCS، WSFC یا Oracle RAC) فعال باشد و فایل‌سیستم از دسترسی هم‌زمان پشتیبانی کند. ارائه یک LUN به چند هاست مستقل، تقریباً همیشه به خرابی فایل‌سیستم منجر می‌شود.

تفاوت Thin و Thick Provisioning چیست؟

در حالت Thick، کل اندازه LUN هنگام ساخت از Pool رزرو می‌شود؛ در حالت Thin فضا به‌تدریج با نوشتن داده تخصیص می‌یابد. Thin مصرف ظرفیت را بهینه می‌کند اما نیازمند پایش مصرف واقعی Pool است.

چند LUN می‌توان از یک Pool ساخت؟

محدودیت اصلی، ظرفیت Pool و سقف تعداد LUN تعریف‌شده در مشخصات هر مدل است. در عمل، بهتر است LUNها را بر اساس نقش و نیاز عملکردی تفکیک کنید تا مدیریت سیاست‌ها ساده بماند.

آیا پس از ساخت می‌توان اندازه LUN را افزایش داد؟

در بیشتر مدل‌های HPE بله؛ رشد LUN در صورت وجود فضای آزاد در Pool پشتیبانی می‌شود و سپس گسترش پارتیشن/فایل‌سیستم در هاست انجام می‌گیرد. کوچک‌سازی LUN معمولاً پشتیبانی نمی‌شود و ریسک‌آفرین است.

جمع‌بندی: Pool و LUN در استوریج های HPE

Pool و LUN در استوریج‌های HPE ستون فقرات مدیریت منابع ذخیره‌سازی منطقی هستند: Pool ظرفیت فیزیکی را در قالب واحدهای محافظت‌شده تجمیع می‌کند و LUN سهم هر هاست یا برنامه از این ظرفیت است. درک نام‌گذاری‌های هر خانواده (Disk Group در MSA، CPG در 3PAR و Primera، سیاست‌ها در Nimble) به همراه رعایت اصول Masking، Thin Provisioning و QoS، تفاوت بین یک آرایه خوش‌ساختار و استوریجی است که مدام دردسرساز می‌شود. اگر در مرحله انتخاب یا طراحی معماری ذخیره‌سازی سازمانی هستید، شناخت دقیق همین مفاهیم، مبنای تصمیم‌گیری درست برای خرید و پیاده‌سازی خواهد بود.

امتیاز
تصویر وینو سرور

وینو سرور

وینو سرور، اولین استارتاپ ارائه تجهیزات و سیستم های سخت افزاری، به صورت مستقیم از تولید کننده به مصرف کننده است. همواره تلاش مجموعه بر این اصل استوار بوده است تا مشتریان بتوانند بهترین سیستم را برای پروژه خود انتخاب کرده و با مناسب‌ترین قیمت، آن را تهیه کنند. تیم وینو سرور، همواره سعی می‌کند تا جامع‌ترین خدمات را به مشتریان ارائه دهد تا خرید را برای شما به کاری لذت‌بخش و آسان تبدیل کند.

پست ها

مطلع شدن از پست های جدید

می‌خواهم اولین نفری باشم که از مقاله‌هایی که در وینو سرور منتشر می‌شود، آگاه شوم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لوگو وینو سرور
×
نمودار قیمت
آخرین قیمت:
تومان
در حال آماده‌سازی...